مزامیر 92 - هزارۀ نو

اعمال تو چه عظیم است

مزمور. سرودی برای شَبّات.

¹ چه نیکوست خداوند را ستودن، و در وصف نام تو، ای متعال، سراییدن؛

² بامدادان محبت تو را اعلام کردن، و شامگاهان وفاداری تو را،

³ با نوای بربطِ ده‌تار و نغمۀ چنگ.

⁴ زیرا که تو ای خداوند، مرا به کارهایت شادمان ساخته‌ای؛ پس در وصف اعمال دستهای تو شادمانه می‌سرایم.

⁵ اعمال تو ای خداوند چه عظیم است، و اندیشه‌هایت چه ژرف!

⁶ مرد وحشی نمی‌داند و نادان این را درنمی‌یابد

⁷ که هرچند شریران چون علف برویند و بدکاران جملگی بشکفند، برای این است که تا به ابد هلاک گردند؛

⁸ اما تو ای خداوند، تا به ابد متعال هستی!

⁹ زیرا که دشمنانت، ای خداوند، آری دشمنانت، به‌یقین نابود خواهند شد، و بدکاران جملگی پراکنده خواهند گشت.

¹⁰ اما تو شاخ مرا همچون شاخ گاو وحشی برافراشته‌ای، و روغن تازه بر من فرو ریخته‌ای.

¹¹ دیدگانم شکست دشمنانم را دیده است، و گوشهایم خبر سقوط مخالفانِ شریرم را شنیده است.

¹² پارسا چون درخت خرما خواهد شکفت، و همچون سرو آزاد لبنان نمو خواهد کرد؛

¹³ آنان که در خانۀ خداوند غرس شده‌اند، در صحنهای خدای ما خواهند شکفت.

¹⁴ در پیری نیز میوه خواهند آورد و تر و تازه و سبز خواهند بود،

¹⁵ تا اعلام کنند که خداوند راست است؛ او صخرۀ من است و در او ذره‌ای بی‌انصافی نیست.