مزامیر 66 - هزارۀ نو

چه مَهیب است کارهای تو

برای سالار سرایندگان. سرود. مزمور.

¹ ای تمامی زمین، خدا را بانگ شادی دهید!

² جلال نام او را بسرایید و ستایشی پرجلال نثار او کنید!

³ خدا را بگویید: «چه مَهیب است کارهای تو! به سبب عظمت توانایی‌ات دشمنانت در برابر تو کُرنِش می‌کنند.

⁴ تمامی زمین تو را پرستش خواهند کرد، و در ستایش تو خواهند سرایید؛ آری، در ستایش نام تو خواهند سرایید.» سِلاه

⁵ بیایید و ببینید خدا چه‌ها کرده است، او در کارهای خود برای بنی‌آدم، مَهیب است.

⁶ دریا را به خشکی مبدل ساخت و مردم پیاده از رودخانه گذشتند. آنجا در او شادی کردیم،

⁷ در او که به قدرت خود جاودانه فرمان می‌راند، و چشمانش مراقب قومهاست. پس طغیانگران خویشتن را برنیفرازند. سِلاه

⁸ ای قومها، خدای ما را متبارک خوانید؛ آوای ستایش او را بشنوانید.

⁹ زیرا جانهای ما را در میان زندگان نگاه داشته و پاهایمان را از لغزش باز داشته است.

¹⁰ زیرا تو، خدایا، ما را آزموده‌ای؛ تو ما را همچون نقره در بوتۀ آزمایش گذاشته‌ای.

¹¹ ما را به دام درآوردی و باری بس گران بر پشت ما نهادی.

¹² مردمان را بر سر ما سوار کردی و از آب و آتش گذشتیم، لیکن ما را به جای خُرَّم درآوردی.

¹³ با قربانیهای تمام‌سوز به خانه‌ات در خواهم آمد و نذرهایم را به تو ادا خواهم کرد،

¹⁴ که لبهای خویش را بدانها گشودم و در زمان تنگی بر زبانشان آوردم.

¹⁵ قربانیهای تمام‌سوزِ پروار به تو تقدیم خواهم کرد با رایحۀ قربانی قوچها؛ گوساله‌ها و بزها به تو پیشکش خواهم کرد. سِلاه

¹⁶ ای همۀ خداترسان، بیایید و بشنوید؛ بگذارید آنچه را برای جان من کرده است، بازگویم.

¹⁷ به دهان خویش نزد او فریاد برآوردم؛ و ستایش او بر زبان من بود.

¹⁸ اگر بدی را در دل خود منظور می‌داشتم، خداوندگار نمی‌شنید.

¹⁹ اما خدا براستی شنیده و به آواز دعای من گوش فرا داده است.

²⁰ متبارک باد خدا که دعای مرا رد نکرده و محبت خویش را از من دریغ نداشته است.