مزامیر 46 - هزارۀ نو

خدا پناه ماست

برای سالار سرایندگان. مزمور پسران قورَح. در مایۀ عَلاموت. سرود.

¹ خدا پناه و قوّت ماست، و یاوری که در تنگیها فوراً یافت می‌شود.

² پس نخواهیم ترسید، اگرچه زمین متحرک شود، و کوهها به قعر دریا فرو افتند؛

³ اگرچه آبهایش بخروشند و به جوشش درآیند و کوهها از تلاطم آن به لرزه افتند. سِلاه

⁴ نهری هست که جویبارهایش شهر خدا را فرحناک می‌سازد، مسکن قدوس آن متعال را.

⁵ خدا در میان آن است، پس جنبش نخواهد خورد؛ در سپیده‌دم، خدا یاری‌اش خواهد کرد.

⁶ قومها می‌شورند و حکومتها سرنگون می‌شوند؛ او آواز خود را می‌دهد و زمین می‌گدازد!

⁷ یهوه خدای لشکرها با ماست؛ خدای یعقوب دژ بلند ماست! سِلاه

⁸ بیایید کارهای خداوند را بنگرید؛ ببینید چه ویرانیها بر زمین پدید آورده است!

⁹ او جنگها را تا کرانهای زمین پایان می‌بخشد؛ کمان را می‌شکند و نیزه را خُرد می‌کند و ارابه‌ها را به آتش می‌سوزاند!

¹⁰ «بازایستید و بدانید که من خدا هستم؛ در میان قومها متعال، و در جهان متعال هستم.»

¹¹ یهوه خدای لشکرها با ماست؛ خدای یعقوب دژ بلند ماست. سِلاه