مزامیر 26 - هزارۀ نو

خداوندا، حکم بر برائتم ده

مزمور داوود.

¹ خداوندا، حکم بر برائتم ده، زیرا که من در صداقت خویش گام برداشته‌ام، و بی‌تزلزل بر خداوند توکل کرده‌ام.

² خداوندا، مرا امتحان کن و بیازما، دل و اندیشه‌ام را از بوتۀ آزمایش بگذران؛

³ زیرا محبت تو را همواره پیش چشم خود دارم، و پیوسته در سایۀ وفاداری تو گام می‌زنم.

⁴ با مردان باطل همنشین نمی‌گردم، و با ریاکاران همراه نمی‌شوم؛

⁵ از جماعت بدکاران بیزارم و با شریران همنشینی نمی‌کنم.

⁶ دستهایم را در بی‌گناهی می‌شویم، و مذبح تو را، خداوندا، طواف می‌کنم؛

⁷ تا آواز شکرگزاری را بشنوانم، و همۀ شگفتیهای تو را بازگویم.

⁸ خداوندا، محل خانۀ تو را دوست می‌دارم، و جایگاه سکونت جلالت را.

⁹ جان مرا با گناهکاران برمگیر، و نه حیات مرا با مردمان خون‌ریز؛

¹⁰ که در دستانشان ترفندهای شریرانه است، و دست راستشان آکنده از رشوه.

¹¹ و اما من در صداقت خویش گام برمی‌دارم؛ فدیه‌ام کن و فیضم ببخشا.

¹² پایم در جای هموار ایستاده است؛ در جماعت بزرگ خداوند را متبارک می‌خوانم.