مزامیر 24 - هزارۀ نو

شاه جلال

مزمور داوود.

¹ زمین و هرآنچه در آن است از آن خداوند است، جهان و همۀ ساکنانش.

² زیرا که او اساسِ آن را بر دریاها نهاد و بر آبها آن را استوار ساخت.

³ کیست که به کوه خداوند برآید؟ و کیست که در مکان مقدس او بایستد؟

⁴ آن که پاک‌دست و صاف‌دل باشد، که جان خود را به سوی آنچه باطل است، برنیفرازد، و قسم دروغ نخورد.

⁵ او برکت را از خداوند خواهد یافت، و عدالت را از خدای نجات خویش.

⁶ اینچنین‌اند مردمان جویندۀ او، جویندگان روی تو، ای خدای یعقوب. سِلاه

⁷ ای دروازه‌ها، سرهای خود را برافرازید! ای در‌های قدیمی، برافراشته شوید، تا شاه جلال داخل شود!

⁸ این شاه جلال کیست؟ خداوندِ نیرومند و دلاور، خداوند که در جنگ، دلاور است!

⁹ ای دروازه‌ها، سرهای خود را برافرازید؛ ای درهای قدیمی، برافراشته شوید، تا شاه جلال داخل شود.

¹⁰ این شاه جلال کیست؟ خداوندِ لشکرها، اوست شاه جلال! سِلاه