مزامیر 148 - هزارۀ نو

نام خداوند را بستایید

¹ هللویاه! خداوند را از آسمان بستایید، در عرش برین او را بستایید.

² ای همۀ فرشتگانش او را بستایید، ای همۀ لشکریانش، او را بستایید.

³ ای خورشید و ماه، او را بستایید، ای همۀ ستارگان درخشان، او را بستایید.

⁴ ای فلک‌الافلاک، او را بستایید، و ای آبهایی که فوق آسمانهایید.

⁵ اینان همه نام خداوند را بستایند، زیرا که او امر فرمود، و آفریده شدند.

⁶ و آنها را بر پا داشت، تا ابد‌الآباد، و فریضه‌ای قرار داد که از آن در نتوان گذشت.

⁷ خداوند را از زمین بستایید، ای جانداران بزرگ دریایی و همۀ ژرفاها؛

⁸ ای آذرخش و تگرگ و برف و ابر، و ای بادهای توفانی که امر او را به جا می‌آورید!

⁹ ای کوهها و همۀ تپه‌ها، ای درختان میوه و همۀ سروها؛

¹⁰ ای وحوش و همۀ چارپایان، ای خزندگان و پرندگان بالدار؛

¹¹ ای شاهان زمین و تمامی قومها، ای امیران و همۀ حکام جهان؛

¹² ای مردان جوان و دوشیزگان، ای پیران و ای جوانان.

¹³ اینان همه، نام خداوند را بستایند، زیرا تنها نام او متعال است؛ شکوه او فوق زمین و آسمان است.

¹⁴ او شاخی برای قوم خود برافراشته است، ستایش برای همۀ سرسپردگانش، برای بنی‌اسرائیل که قومی نزدیک به اویند. هللویاه!