مزامیر 131 - هزارۀ نو

آرامی در توکل بر خدا

سرود صعود. مزمور داوود.

¹ خداوندا، دل من متکبر نیست، و نه دیدگانم پر از غرور. خویشتن را به کارهای بزرگ مشغول نمی‌سازم و نه به اموری که فراتر از حدّ من است؛

² بلکه جان خویش را آرام و خاموش ساخته‌ام، همچون کودک شیر خورده نزد مادر خود. آری، جان من در اندرونم همچون کودک شیر خورده است.

³ ای اسرائیل بر خداوند امید دار، از حال و تا به ابد!