مزامیر 128 - هزارۀ نو

خوشا به حال ترسندگان خداوند

سرود صعود.

¹ خوشا به حال هر آن که از خداوند می‌ترسد، و در راههای او گام می‌زند.

² تو از دسترنجِ خود خواهی خورد، و مبارک و سعادتمند خواهی بود!

³ زن تو چون تاکی بارآور در اندرون خانه‌ات خواهد بود، و پسرانت چون نهالهای زیتون گِرداگرد سفره‌ات.

⁴ آری، این چنین مبارک خواهد بود مردی که از خداوند می‌ترسد.

⁵ باشد که خداوند تو را از صَهیون برکت دهد. باشد که در همۀ روزهای زندگی، سعادت اورشلیم را شاهد باشی.

⁶ باشد که فرزندانِ فرزندانت را به چشم ببینی! صلح و سلامت باد بر اسرائیل!