مزامیر 112 - هزارۀ نو

پارسا هرگز جنبش نخواهد خورد

¹ هَلِلویاه! خوشا به حال کسی که از خداوند می‌ترسد، و از انجام فرمانهای او لذت بسیار می‌برَد.

² فرزندانش از دلاوران زمین خواهند بود، نسل صالحان مبارک خواهد بود.

³ دولت و توانگری در خانۀ اوست، و پارسایی‌اش جاودانه پایدار است.

⁴ در تاریکی، نور برای صالحان طلوع می‌کند، برای شخص فیاض و رحیم و پارسا.

⁵ فرخنده است شخص سخاوتمند و قرض‌دهنده، که در کارهای خویش با انصاف است.

⁶ زیرا پارسا هرگز جنبش نخواهد خورد؛ او تا به ابد در یادها می‌ماند.

⁷ از خبر بد نخواهد ترسید؛ دلش مستحکم است و بر خداوند توکل دارد.

⁸ دل او پایدار است و نخواهد ترسید، تا آن هنگام که پیروزمندانه بر خصمانش بنگرد.

⁹ با گشاده‌دستی به نیازمندان بخشیده، پارسایی‌اش جاودانه پاینده است؛ شاخش با عزّت برافراشته خواهد شد.

¹⁰ شریر این را می‌بیند و به خشم می‌آید، و دندان بر هم ساییده، تباه می‌گردد؛ آرزوی شریران نقش بر آب خواهد شد!