امثال 7 - هزارۀ نو

هشدار علیه زن زناکار

¹ پسرم، سخنان مرا نگاه دار و فرمانهای مرا نزد خود ذخیره کن.

² فرمانهای مرا نگاه دار تا زنده بمانی؛ تعلیمات مرا همچون مردمک چشم خویش پاس دار.

³ آنها را بر انگشتان خود بربند و بر لوحِ دل خویش بنگار.

⁴ به حکمت بگو: «تو خواهر منی»، و فهم را دوست خویش بخوان.

⁵ تا تو را از زن زناکار حفظ کنند، و از زن بیگانه که سخنان تملّق‌آمیز می‌گوید.

⁶ زیرا از پنجرۀ خانۀ خویش و از پسِ شبکۀ آن، بیرون را نگریستم

⁷ و در میان ساده‌لوحان، در بین جوانان، جوانی کم‌عقل دیدم

⁸ که در کوچه از نزدیکی گوشۀ او می‌گذشت و از راهِ خانۀ او می‌رفت،

⁹ شامگاهان، آنگاه که روز رنگ می‌باخت و تاریکیِ شب دامن می‌گسترد.

¹⁰ و اینک، زنی به دیدار او آمد، در لباس فاحشه، با خباثت دل.

¹¹ زنی یاوه‌گو و سرکش، که پاهایش در خانه تاب نمی‌آورَد؛

¹² دَمی در کوچه‌ها و دمی دیگر در میدانها در گوشه‌ای به کمین است.

¹³ پس او را بگرفت و ببوسید و روی خویش بی‌حیا ساخت و گفت:

¹⁴ «نزد من قربانیهای رفاقت است؛ زیرا امروز نذرهایم را ادا کرده‌ام.

¹⁵ پس به دیدار تو بیرون آمدم و تو را سخت جستجو کرده، یافتم!

¹⁶ بر بستر خود دیباها از کتان مصری گسترانیده‌ام؛

¹⁷ بسترم را با مُر و عود و دارچین عطرآگین کرده‌ام.

¹⁸ بیا تا بامداد از عشق سیر شویم؛ بیا تا یکدیگر را از عشق سرمست کنیم!

¹⁹ زیرا شوهرم در خانه نیست و به سفری دراز رفته است.

²⁰ کیسۀ پر از پول با خود برده و تا بَد‌رِ کامل باز نخواهد گشت.»

²¹ پس او را با سخنان بسیار بفریفت و با چرب‌زبانی اغوا کرد.

²² و جوان بی‌درنگ از پی او روان شد، همچون گاوی که به کشتارگاه می‌رود و آهویی که به دام گرفتار می‌آید،

²³ تا آنگاه که تیری بر جگرش می‌نشیند، چونان پرنده‌ای که به سوی دام می‌شتابد، و نمی‌داند که به بهای جانش تمام خواهد شد.

²⁴ پس حال، ای پسرانم، به من گوش فرا دهید و به آنچه می‌گویم توجه کنید.

²⁵ دل شما به راههایش متمایل نشود و در طریقهایش گمراه نگردد.

²⁶ زیرا بسیاری را از پا درافکنده و کشتگانش بی‌شمارند.

²⁷ خانۀ او راهِ گور است، که تا به حُجره‌های مرگ سرازیر می‌شود.