Башталыш 44 - Инжил ЛС (2005)

Дагы бир сыноо

¹ Жусуп үй башкаруучусуна мындай деп буюрду: «Бул кишилердин каптарын өздөрү көтөрө алышынча буудайга толтур, ар биринин күмүшүн кабынын ооз жагына сал.

² Ал эми эң кенжесинин кабынын оозуна буудай үчүн төлөнгөн күмүшү менен кошо менин да күмүш чөйчөгүмдү салып кой». Үй башкаруучусу Жусуп айткандай жасады.

³ Эртеси таң атканда, бир туугандарды эшектери менен жөнөтүп жиберишти.

⁴ Алар шаардан көп узай электе, Жусуп үй башкаруучусуна мындай деди: – Жөнө, тигилерге жет! Жеткениңде: «Эмнеге жакшылыкка жамандык кылдыңар?

⁵ Эмне үчүн кожоюнумдун күмүш чөйчөгүн уурдап кеттиңер? Ал кожоюнум шарап ичип, төлгө ача турган чөйчөгү болчу. Силер жаман иш кылдыңар!» – де.

⁶ Ал тигилерди кууп жетип, ушул сөздөрдү айтты.

⁷ Тигилер болсо: – Мырзабыз, эмнеге мындай деп жатасыз? Кулдарыңыз андай ишке барбайт!

⁸ Мурда каптарыбыздын оозунан тапкан күмүштү сизге Канаандан кайра алып келдик го. Анан кантип кожоюнуңуздун үйүнөн күмүш же алтын уурдап алалы?

⁹ Күмүш чөйчөк кулдарыңыздын кимисинен табылса, ага өлүм! Калгандарыбыз кожоюнубузга кул бололу, – дешти.

¹⁰ – Мейли, силер айткандай болсун – деди ал, – чөйчөк кимден табылса, ошол менин кулум болсун, калганыңар айыпсыз болосуңар.

¹¹ Ошондо алар дароо каптарын жерге түшүрүп, ар бири өз кабынын оозун чечти.

¹² Үй башкаруучу улуусунан баштап, кичүүсүнүн кабына чейин тинтип чыкты. Чөйчөк Бенжаминдин кабынан табылды.

¹³ Ошондо алар кайгыргандан кийимдерин айрып, каптарын кайра эшектерине артып, шаарга кайтышты.

¹⁴ Иуда бир туугандары менен Жусуптун үйүнө келгенде, ал үйүндө экен. Бир туугандар Жусуптун алдында жерге кулашты.

¹⁵ Ошондо Жусуп: – Бу эмне кылганыңар? Мендей адамдын төлгө ачып, билип аларын билген жок белеңер? – деди.

¹⁶ – Мырзабызга эмне дей алабыз? Эмне жооп айтабыз? Эмне деп актанабыз? – деди Иуда. – Кудай кулдарыңыздын айыбын ачты. Эми биз да, колунан чөйчөк табылган бала да сизге кул болобуз.

¹⁷ – А жо-ок, – деди Жусуп, – мен андай кылбаймын. Чөйчөк кимден табылса, ошол мага кул болот. Силер болсо аман-эсен атаңарга жөнөгүлө.

¹⁸ – Мырзам, кулагыңызга бир сөз айтканга кулуңузга ракым этиңиз, – деди ошондо Иуда, Жусупка жакыныраак келип. – Сиз фараонго тең адамсыз, кулуңузга ачуулана көрбөңүз.

¹⁹ Мырзам, кулдарыңыздан: «Атаңар же башка бир тууганыңар барбы?» – деп сурагансыз.

²⁰ Биз мырзабызга: «Карыган атабыз жана анын карыганда көргөн көкүрөк күчүгү бар. Анын бир тууганы өлүп, энеден жалгыз калган. Атабыз аны жанынан артык көрөт», – дегенбиз.

²¹ Сиз кулдарыңызга: «Ошол бир тууганыңарды алып келгиле, бир көрөйүн», – дегенсиз.

²² Биз мырзабызга: «Бала атасын таштап кете албайт, эгер таштаса, атасы өлүп калат», – деген элек.

²³ Бирок сиз кулдарыңызга: «Кенже иниңер силер менен келбесе, көзүмө көрүнбөгүлө», – дегенсиз.

²⁴ Биз кулуңузга – атабызга барып, сиздин сөзүңүздү ага айтып бердик.

²⁵ Кийин атабыз: «Дагы барып, өзүбүзгө бир аз буудай сатып келгиле», – деди.

²⁶ Биз: «Бара албайбыз. Эгер кенже инибиз биз менен барса, барабыз. Кенже инибиз биз менен болбосо, ал адамдын көзүнө көрүнө албайбыз», – дедик.

²⁷ Ошондо кулуңуз – атабыз бизге: «Рахелден эки уул гана көргөнүмдү билесиңер.

²⁸ Бирөөнөн айрылдым. Аны бир жырткыч айбан тытып кетип, ошондон бери көрө элекмин.

²⁹ Эми мунумду да алсаңар, анан ал бир кырсыкка кабылса, анда менин ак баскан башымды кайгы менен көргө саласыңар», – деди.

^30-31 Эми мен сиздин кулуңуз – атама барганымда, анын жанынан артык көргөн уулу жаныбызда болбосо, ал уулунун жок экенин көрүп, өлүп калат. Биз, кулдарыңыз, кулуңуз атабыздын ак баскан башын ошол кайгыдан көргө салабыз.

³² Мен, кулуңуз, ушул бала үчүн жоопкер болгом. Атама: «Эгерде аны сизге кайра алып келбесем, анда өмүр бою сиздин алдыңызда айыпкер болоюн», – деп айткам.

³³ Андыктан, мен, кулуңуз, баланын ордуна сизге кул болоюн, бала агалары менен кете берсин.

³⁴ Бала жанымда болбосо, атама кантип барам? Атамдын башына түшкөн кайгыны көрүп кантип чыдап тура алам?