Proverbs 14 - ქართული ბიბლია სრული ვერსია

¹ ბრძენი ქალი აშენებს თავის სახლს, სულელი კი საკუთარი ხელით ანგრევს მას.

² სწორი გზით მავალს ეშინია უფლისა; გზის გამამრუდებელი კი გმობს მას.

³ სულელის სიტყვები მისი დამსჯელი წკეპლაა, ბრძენთ კი მათი ბაგენი იცავენ.

⁴ სადაც ხარები არ არიან, იქ ბაგა ცარიელია, დიდი მოსავალი კი ხარის ძალითაა.

⁵ სარწმუნო მოწმე არ ცრუობს, ცრუ მოწმე კი ტყუილებით სუნთქავს.

⁶ ღვთის მგმობი სიბრძნეს ეძებს და ვერ პოულობს, გონიერი კი ადვილად იძენს ცოდნას.

⁷ განერიდე ბრიყვს, ჭკვიანურ სიტყვას ვერ მოისმენ მისი პირიდან.

⁸ გონიერთა სიბრძნე საკუთრი გზის ცოდნაა, უგუნურს კი უგუნურება აცდენს გზას.

⁹ ბრიყვნი იცინიან დანაშულზე, მაგრამ უფლის მადლი წრფელთა შორისაა.

¹⁰ მხოლოდ გულმა იცის თავისი სიმწარე, და ვერც მის სიხარულს გაინაწილებს სხვა.

¹¹ უკეთურთა სახლი დაემხობა, მართალთა კარავი კი აყვავდება.

¹² არის გზა, რომელიც სწორად ეჩვენება კაცს, მაგრამ მისი ბოლო სიკვდილის გზაა.

¹³ ზოგჯერ სიცილის დროსაც შეიძლება კაცს გული სტკიოდეს და მხიარულების ბოლო სევდა იყოს.

¹⁴ გარყვნილ კაცს თავისი გზების შესაბამისად მიეზღვება, კეთილს – მისი საქმეების შესაფერად.

¹⁵ სულელი ყოველ სიტყვას იჯერებს, გონიერი კი თავის ნაბიჯებს ზომავს.

¹⁶ ბრძენი ფრთხილობს და გაურბის ბოროტებას; ბრიყვი კი თავგასული და წინდაუხედავია.

¹⁷ გულფიცხ კაცს სისულელე წასცდება, ავისგანმზრახველს კი სიძულვილი ელის.

¹⁸ უგუნურებს სისულელე ამშვენებს, გონიერთ კი ცოდნის გვირგვინი ამკობთ.

¹⁹ ბოროტნი კეთილთა წინაშე მოიდრეკენ ქედს, უკეთურნი – მართალთა კარიბჭეებთან.

²⁰ ღარიბი თავისიანსაც სძულს, მდიდარს კი მრავალი მეგობარი ჰყავს.

²¹ მოყვასის მოძულე სცოდავს, ღარიბთა მოწყალე კი ნეტარია.

²² განა ავისმზრახველთა გზა-კვალი არეული არ არის? კეთილგანმზრახველთ კი წყალობა და ჭეშმარიტება ახლავთ.

²³ ყოველ გარჯაში მატებაა, ლიტონ სიტყვებს კი ზარალი მოაქვთ.

²⁴ ბრძენთა გვირგვინი მათი სიბრძნეა, ბრიყვებს კი სიბრიყვე ამშვენებთ.

²⁵ მართალი მოწმე სიცოცხლეს იხსნის, ცრუ კი მოღალატეა.

²⁶ უფლის მოშიშს, მტკიცე სიმაგრე აქვს, და მისი ძენიც დაცულნი იქნებიან.

²⁷ უფლის შიში სიცოცხლის წყაროა, სიკვდილის მახეთაგან მხსნელი.

²⁸ ხალხის სიმრავლე მეფის დიდებაა, ხოლო ხალხის შემცირება კი მმართველის დაღუპვას იწვევს.

²⁹ ნელი რისხვაში დიდად გონიერია, ფიცხი კი სისულელეს ამჟღავნებს.

³⁰ ხორცის სიცოცხლეა მშვიდი გონება, შფოთვა კი ძვალთა ხრწნაა.

³¹ გლახაკის მჩაგვრელი მათ შემოქმედს შეურაცხყოფს, ღატაკის შემწყალე კი უფლის მადიდებელია.

³² უკეთურს მისი ბოროტება დაამხობს, მართალს კი უბიწოება იცავს.

³³ გონიერის გულში სიბრძნეა დავანებული, ბრიყვთა გული კი მას არ იცნობს.

³⁴ სიმართლე აღაზევებს ერს, ცოდვა კი ხალხის გაჩანაგებაა.

³⁵ გონიერი მსახურის ხვედრი მეფის წყალობაა; შემარცხვენელს კი მისი რისხვა ელის.