Proverbs 1 - ქართული ბიბლია სრული ვერსია

¹ იგავნი სოლომონისა, დავითის ძისა, ისრაელის მეფისა.

² შესაცნობად სიბრძნისა და შეგონებისა, გონიერ ნათქვამთა შესამეცნებლად;

³ ბრძნული ქცევის, სიმართლის, სამართლისა და სიწრფელის სწავლების მისაღებად;

⁴ ბრიყვთათვის გონიერების, ყმაწვილთათვის ცოდნისა და სიფრთხილის მისანიჭებლად.

⁵ ისმინოს ბრძენმა და სიბრძნე შეემატოს, გონიერმა კი გამჭრიახობა შეიძინოს,

⁶ რომ მიხვდეს იგავებსა და ანდაზებს, ბრძენთა სიტყვებსა და გამოცანებს.

⁷ უფლის შიში ცოდნის სათავეა, ბრიყვებს კი სძულთ სიბრძნე და დარიგება.

⁸ ისმინე, შვილო ჩემო, მამაშენის დარიგება და დედაშენის სწავლებას ნუ გადახვალ,

⁹ რადგან ისინი ბრწყინვალე გვირგვინია შენს თავზე და მშვენიერი სამკაული შენს ყელზე.

¹⁰ შვილო ჩემო, თუ ცოდვილნი ეცდებიან გაცდუნონ, ნუ გაჰყვები მათ.

¹¹ თუ გეტყვიან: „წამოდი ჩვენთან, ჩავუსაფრდეთ სისხლის საღვრელად, უმიზეზოდ დავუდარაჯდეთ უდანაშაულოთ,

¹² და ცოცხლად გადავყლაპოთ ისინი, როგორც შავეთმა საფლავში ჩამავალნი,

¹³ ყოველგვარ სიმდიდრეს მოვიხვეჭთ, ჩვენს სახლებს ნაყაჩაღარით ავავსებთ;

¹⁴ წილი დაიდე ჩვენთან, საერთო ქისა გვექნება ყველას!“

¹⁵ შვილო ჩემო, ნუ ივლი მათი გზით, ფეხი მოარიდე მათ ბილიკებს,

¹⁶ რადგან მათი ფეხი საბოროტოდ რბის და სისხლის დათხევას ესწრაფვის;

¹⁷ ამაოდ უგებენ ფრინველს მახეს, თუ მისი მახვილი თვალი ხედავს მას.

¹⁸ თავიანთი სისხლის დასაღვრელად არიან ჩასაფრებულნი და საკუთარი თავის მოსაკლავად დადარაჯებულან ისინი.

¹⁹ ასეთია ყველა უძღები მომხვეჭლის გზები: საკუთარ თავს ღუპავენ ისინი.

²⁰ სიბრძნე ქუჩებში ღაღადებს და მოედნებზე იმაღლებს ხმას;

²¹ ხალხმრავალ ადგილებში ქადაგებს, ქალაქის კარიბჭის ზღურბლთან ამბობს თავის სათქმელს:

²² „როდემდის უნდა უყვარდეთ უგუნურებს სიბრიყვე? როდემდის უნდა ტკბებოდნენ თავქარიანები თავქარიანობით? და როდემდის უნდა სძულდეთ სულელებს ცოდნა?

²³ დაუბრუნდით ჩემს შეგონებებს, აჰა, გამოგითქვამთ ჩემს გულისთქმას, გაუწყებთ ჩემს სიტყვებს.

²⁴ მე მოგიხმობდით, თქვენ კი ყურს არ მიგდებდით; ხელს გიწვდიდით, მაგრამ გამგონე არავინ იყო.

²⁵ თქვენ უგულებელყავით ყველა ჩემი რჩევა და ჩემი შეგონებები არ ისურვეთ.

²⁶ ამიტომ მეც გავიცინებ თქვენს უბედურებაზე; გავიხარებ, როცა თავზარი დაგეცემათ.

²⁷ როცა ქარიშხალივით დაგაცხრებათ ძრწოლა და უბედურება გრიგალივით დაგატყდებათ თავს, როდესაც გეწევათ უბედურება და გასაჭირი,

²⁸ მაშინ მომიხმობენ და მე არ ვუპასუხებ; ძებნას დამიწყებენ და ვერ მიპოვიან.

²⁹ რაკი მოიძულეს ცოდნა და უფლის შიში არ ირჩიეს,

³⁰ არ ინდომეს ჩემი რჩევა, მოიძულეს ყველა ჩემი შეგონება, –

³¹ იგემებენ თავიანთი გზის ნაყოფს და თავიანთი ბოროტი ზრახვებით გაძღებიან.

³² რადგან ბრიყვებს მათი განდგომა მოკლავს და ქარაფშუტებს – მათი დაუდევრობა.

³³ ხოლო ვინც მომისმენს, მშვიდად იცხოვრებს და არ ექნება უბედურების შიში.“