Kirjani hilippiläisillä 2 - Uuši Šana vienankarjalakši

Iisussa Hristossa tuli ihmisekši

¹ Eikö meitä rohkissa še, jotta olemma yhtä Hristossan kera? Eikö Hänen tykkyämini lujita meitä? Eikö Jumalan Henki yhissä meitä, emmäkö myö ole armolliset ta emmäkö šaleiče toini toista?

² Kun kerran näin on, niin luatikkua miun ilo täyvellisekši šillä, jotta oletta yksimielisie, tykkyättä toini toista, elättä šovušša ta ajatteletta šamah tapah.

³ Elkyä luatikkua mitänä vain iččienä tuumaijen, kun olkua nöyrät ta pitäkkyä toista iččienä parempana.

⁴ Elkyä šuahuštakkua vain ičellänä hyvyä, ajatelkua toisienki parašta.

⁵ Olkah teiläki šemmoni mieli, mi Hristossalla Iisussalla oli.

⁶ – Hänellä oli Jumalan muoto, ka Hiän ei pitän kiini šiitä jotta olla Jumalan vertani,

⁷ vain kieltäyty täštä kaikešta. Hiän tuli orjan moisekši, šamanmoisekši kuin ihmiset. Hiän eli ihmisenä ihmisien joukošša.

⁸ Hiän pani Iččeh pienekši ta oli tottelija kuolomah šuate, rissillä kuolomah šuate.

⁹ Šentäh Jumala nošti Hänet yli kaiken ta anto Hänellä nimen, kaikkie muita nimijä korkiemman.

¹⁰ Iisussan nimie kunnivoittuan on kaikkien polvissuttava, niin taivahašša kuin muan piällä ta muan alla,

¹¹ ta Tuatto Jumalan kunnivokši joka šuun on šanottava, jotta Iisussa Hristossa on Hospoti.

Jumalan lapšet muailmašša

¹² Armahat vellet, työ aina tottelija milma, konša olin tiän luona. Totelkua vielä enämmän nyt, kun olen muuvvalla. Varaten ta vapissen ruatakkua oman pelaššukšen hyväkši.

¹³ Jumala niät šuau teissä aikah šen, jotta tahotta ruatua ta vieläi ruatta niin kuin on Hänen hyvä tahto.

¹⁴ Ruatakkua kaikki valittamatta ta kiistelömättä.

¹⁵ Šilloin teissä ei ole mitänä moitittavua. Työ oletta puhtahie ta vijattomie Jumalan lapšie tämän pilautunuon ta riähkähisen rahvahan kešeššä. Työ loissatta heijän joukošša kuin tähet taivahalla,

¹⁶ kun piettä kiini elämän šanašta. Ta mie voin olla ylpienä Hristossan tulopäivänä šiitä, jotta en tyhjäh starainun ta en tyhjäh ruatan.

¹⁷ Vaikka miun elämän viimeset pisarat valutettais uhriksi, kun ruan tiän ušon hyväkši, kuitenki mie olen hyvilläni ta iloilen kaikkien tiän keralla.

¹⁸ Työ niise olkua hyvillä mielin ta iloilkua miun keralla.

Timofei ta Jepafrodit

¹⁹ Toivon, jotta Hospoti Iisussa antau miun ruttoh työntyä Timofein tiän luo. Kun kuulen mitein as's'at šielä ollah, še noštau miunki mieltä.

²⁰ Miula ei ole ketänä Timofein vertaista, ken yhtä tosissah huolehtis teistä.

²¹ Kaikki muut pietäh huolta vain omista as's'oista eikä Iisussan Hristossan as's'ašta.

²² Ka Timofein työ hyvin tiijättä, mimmoni varma hiän on. Yheššä miun kera hiän on starainun ruatua Hyvän Viessin hyväkši kuin poika tuaton rinnalla.

²³ Šentäh toivon, jotta voisin työntyä hänet tiän luo šamašša kun šuan tietyä, mitein miula ičelläni käypi.

²⁴ Ta olen varma, jotta miut niise Hospoti rutto piäštäy tiän luo.

²⁵ Nyt miun kuitenki pitäy työntyä tiän luo miän velli Jepafrodit. Hiän on miun rinnalla ruatan ta puolistan Hyvyä Viestie. Työ še hänet työnsijä tänne milma auttamah, konša mie tarvičin apuo.

²⁶ Hänellä on teitä kaikkie ikävä ta hiän on huolissah šiitä, jotta työ kuulija hänen läsinnäštä.

²⁷ Hiän tosiehki läsi, oli kuolomaisillah, vain Jumala armahti häntä. Eikä yksistäh häntä kun milma niise, jotta miula ei tulis uutta murehta entisien lisäkši.

²⁸ Ta vielä šenki vuokši tahon työntyä hänet rutompah šinne, jotta työ šaisija nähä hänet uuvveštah ta ihaštuisija. Šilloin miulaki ois vähemmän huolta.

²⁹ Ottakkua hänet vaštah ilomielin Hospotin tähen ta pitäkkyä arvošša hänen moisie!

³⁰ Hiän vet oli Hristossan ruavon tähen vähällä kuolla. Hiän oli valmis antamah oman henken, kun autto milma šiinä, miššä työ että voinun auttua.