Enšimmäini kirjani fessalonikkalaisilla 2 - Uuši Šana vienankarjalakši

Puavilan ruato Fessalonikašša

¹ Vellet, työ iče tiijättä, jotta miän käynti tiän luona ei männyn tyhjäh.

² Työhän tiijättä, mimmosih muokkih myö joutuma ennein šinne tuluo Hilipissä ta mitein meitä šielä kiušattih. Kuitenki Jumala anto meilä rohkevutta tuuvva teilä Hänen Hyvä Viesti, vaikka meitä šuurešti vaššuššettih.

³ Konša myö kučumma ihmisie uškomah, myö emmä viäristele as's'oja. Miän pakinat ei noušša pakanašta mieleštä, emmäkä myö muanita ketänä.

⁴ Jumala kaččo miät pätöviksi viemäh Hyvyä Viestie, ta niin myö ni šanelemma šitä. Täššä ruavošša myö emmä taho olla ihmisillä mieliksi kun Jumalalla, kumpani tutkiu miän šytämet.

⁵ Emmä ole konšana tahton ukotie kellänä, šen työ tiijättä. Emmäkä ole peitočči ahnuštan mitänä, šen Jumala tovistau.

⁶ Myö emmä ole kuotellun šuaha passipoja ihmisiltä, emmä teiltä emmäkä muilta,

⁷ vaikka Hristossan apostoliloina myö oisima voinun näyttyä, mitein tärkeitä olemma. Kuitenki tiän luona ollešša myö olima leppeitä niin kuin muamo, kumpani lellittäy omie lapšie.

⁸ Myö tykkäsimä teitä niin helläšti, jotta olima valmehet antamah teilä Jumalan Hyvän Viessin lisäkši oman iččenä. Niin armahie työ meilä olija.

⁹ Vellet, työ varmašti muissatta, mitein myö staraiččima ruatua ta näkimä vaivua. Konša šanelima teilä Jumalan Hyvyä Viestie, tienasima šen rinnalla yötä päivyä omua elätyštä, jotta emmä ois ollun tiän vaivana.

¹⁰ Työ, ta Iče Jumala, oletta tovistajina, mitein puhtahat ta oikiemieliset myö olima teitä uškovaisie kohen. Meissä ei ollun mitänä moitittavua.

¹¹ Työ tiijättä, jotta myö pitimä teitä niin kuin tuatto omie lapšie.

¹² Myö neuvoma ta rohkistima teitä ta molima, jotta eläsijä Jumalalla kelpuavah tapah. Hiän kuččuu teitä omah Valtakuntah ta jumalalliseh valoh.

¹³ Myö vaipumatta kiitämmä Jumalua vieläi šiitä, jotta työ ottija vaštah Jumalan šanan, kumpasen kuulija meiltä. Työ ottija šen vaštah, ei ihmisien šanana kun Jumalan šanana – mi še tovella onki. Ta še šana ruatau omua ruatuoh teissä, kumpaset ušotta.

¹⁴ Teilä, vellet, kävi niin kuin Juutijašša olijilla Jumalan uškojakunnilla, kumpaset ollah Iisussašša Hristossašša. Tiän omat muanmiehet on pietty teitä yhtä pahoin kuin jevreit šikäläisie uškojie.

¹⁵ Jevreit tapettih Hospoti Iisussa ta Jumalan viessintuojat, ta meitä niise hyö ajeltih. Hyö ei olla Jumalalla mielehiset ta ollah kaikkien ihmisien vihamiehie.

¹⁶ Hyö reisselläh eštyä meitä pakajamašta toisenvierosilla kanšoilla šitä šanua, mi voipi hiät pelaštua. Näin hyö täytetäh omien riähkien aštieta. Ka nyt Jumalan viha viimein tavottau hiät.

Puavila tahtou käyvä Fessalonikašša

¹⁷ Vellet, kun myö joutuma olomah teistä kotvasen aikua erošša, niin työ kuitenki olija miän šytämeššä, vaikka šilmillä emmä teitä nähnyn. Myö kovašti kaipasima teitä ta miän himotti teitä nähä.

¹⁸ Šentäh meinasima tulla käymäh tiän luo – miula, Puavilalla, oli montaki kertua meininki tulla – ka šaatana pijätteli meitä.

¹⁹ Juuri työ oletta miän toivo, ilo ta ylpevyš miän Hospotin Iisussan Hristossan ieššä, konša Hiän tulou.

²⁰ Teistä myö šuamma kunnivuo ta iluo.