22 إِذن خْزَر مشْحَاڒ يصْبح أَربِّـي مشْحَاڒ إِي يقْسح. ئِقْسح خ يِنِّي يوْضَان؛ ئِصْبح اَكِذش شك يعْنِي مڒَا ثقِّيمذ ذِي ڒْخِير نّس. مڒَا لَّا اَتَاف اَذ تْوَاقسّذ ؤُڒَا ذ شك.