غزل غزلها 5:1 - هزارۀ نو1 من به باغ خویش درآمدهام، ای خواهرم و ای عروسم! مُر خود را گرد آوردهام، با عطر خویش؛ شانۀ عسل خود را خوردهام، با عسل خویش؛ شرابِ خود را نوشیدهام، با شیر خویش. بخورید و بیاشامید، ای دوستان! سرمستِ عشق گردید، ای دلدادگان! See the chapterPersian Old Version1 ای خواهر و عروس من، به باغ خود آمدم. مر خود را با عطرهایم چیدم. شانه عسل خود را با عسل خویش خوردم. شراب خود را باشیر خویش نوشیدم.ای دوستان بخورید وای یاران بنوشید و به سیری بیاشامید. See the chapterکتاب مقدس، ترجمۀ معاصر1 ای محبوبهٔ من وای عروس من، من به باغ خود آمدهام! مُر و عطرهایم را جمع میکنم، عسل خود را میخورم و شیر و شرابم را مینوشم. ای دوستان بخورید و بنوشید و از عشق سرمست و سرشار شوید. See the chapterمژده برای عصر جدید1 ای دلبر من و ای عروس من، من به باغ خود آمدهام. مُر و ادویهجاتم را میچینم. عسل و شانهٔ عسل خود را میخورم و شراب و شیر خود را مینوشم. ای دلدادگان بنوشید و از مستی عشق سرمست شوید. See the chapterمژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳1 ای دلبر من و ای عروس من، من به باغ خود آمدهام. مُرّ و ادویهجاتم را میچینم. عسل و شانۀ عسل خود را میخورم و شراب و شیر خود را مینوشم. ای دلدادگان بخورید و بنوشید و از عشق سرمست شوید. See the chapterکتاب مقدس - ترجمه کلاسیک بازنگری شده1 ای خواهر و عروس من، به باغ خود آمدم. مُر خود را با عطرهایم چیدم. شانه عسل خود را با عسل خویش خوردم. شراب خود را با شیر خویش نوشیدم. ای دوستان، بخورید و ای یاران، بنوشید و به سیری بیاشامید. See the chapter |