مکاشفه 18:7 - هزارۀ نو

⁷ به او همان اندازه عذاب و اندوه دهید که او جلال و شکوه به خود می‌داد. زیرا که در دل به خود می‌بالد که، ”من چنان می‌نشینم که ملکه‌ای می‌نشیند. بیوه نیستم و هرگز به ماتم نخواهم نشست.“

Persian Old Version

⁷ به اندازهای که خویشتن را تمجید کرد و عیاشی نمود، به آنقدرعذاب و ماتم بدو دهید، زیرا که در دل خودمی گوید: به مقام ملکه نشستهام و بیوه نیستم وماتم هرگز نخواهم دید.

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

⁷ تا حال زندگی‌اش غرق در تجمل و خوشگذرانی بوده است؛ از این پس آن را با شکنجه و عذاب لبریز کنید. می‌گوید: ”من بیوهٔ بی‌نوا نیستم؛ من ملکهٔ این تاج و تخت می‌باشم؛ هرگز رنگ غم و اندوه را نخواهم دید.“

مژده برای عصر جدید

⁷ او را به همان اندازه كه به جلال و تجمّل خویش فخر می‌کرد، غم و عذاب دهید. چون او در دل خود می‌گوید: 'من مثل ملكه بر تخت خود نشسته‌ام! من دیگر بیوه نیستم و غم را هرگز نخواهم دید.'

مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

⁷ او را به همان اندازه که به جلال و تجمّل خویش فخر می‌کرد، غم و عذاب دهید. چون او در دل خود می‌گوید: 'من مثل ملکه بر تخت خود نشسته‌ام! من دیگر بیوه نیستم و غم را هرگز نخواهم دید.'

کتاب مقدس به زبان بندری

⁷ کَدی که بِی خوش جلال ایدا و توو تجمل زندگی ایکه همو کَد عذاب و شیونِش هادِین. به چه که توو دل خو اَگِت: ”مِه مثه یه ملکه اَنینگُم، مِه بیوه نَهُم و هیچِوَه زاری ناکنُم.“

مکاشفه 18:7 Cross References