مکاشفه 16:2 - هزارۀ نو

² فرشتۀ اوّل رفت و پیالۀ خود را بر خشکی فرو ریخت، و زخمهای زشت و دردناک بر پیکر مردمی که علامت آن وحش را بر خود داشتند و تمثال او را می‌پرستیدند، پدیدار شد.

Persian Old Version

² و اولی رفته، پیاله خود را بر زمین ریخت ودمل زشت و بد بر مردمانی که نشان وحش دارندو صورت او را میپرستند، بیرون آمد.

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

² پس فرشتهٔ اول بیرون رفت و وقتی جام خود را بر زمین خالی کرد، در بدن کسانی که نشان آن وحش را داشتند و مجسمه‌اش را پرستش می‌کردند، زخمهایی دردناک و وحشتناک به وجود آمد.

مژده برای عصر جدید

² پس فرشتهٔ نخست رفت و جام خود را بر زمین ریخت و زخمهای دردناک و بد نمایی بر بدن مردمانی كه نشان حیوان وحشی را به خود داشتند و پیكره‌اش را می‌پرستیدند، پدیدار گشت.

مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

² پس فرشتۀ نخست رفت و جام خود را بر زمین ریخت و زخم‌های دردناک و زشتی بر بدن مردمانی که نشان حیوان وحشی را به خود داشتند و پیکره‌اش را می‌پرستیدند، پدیدار گشت.

کتاب مقدس به زبان بندری

² پَ فرشتۀ اَوِّل رَه و تاس خو رو زمین ایرِخت، و زخموی زشت و دردناکی، رو جُنِ آدمویی ایزَه که نِشُنه اُ جناور وحشیُ شُهَستَه و بُت اُ رو شاپرستی.

مکاشفه 16:2 Cross References