مزامیر 30:7 - هزارۀ نو7 خداوندا، آنگاه که لطف تو شامل حالم بود، کوهِ مرا در قوّت استوار گردانیدی؛ اما چون روی از من نهان کردی، هراسان گشتم. See the chapterPersian Old Version7 ای خداوند به رضامندی خود کوه مرا در قوت ثابت گردانیدی و چون روی خود را پوشاندی پریشان شدم. See the chapterکتاب مقدس، ترجمۀ معاصر7 فکر میکردم مانند کوه همیشه پا برجا و پایدار خواهم بود. اما همین که تو، ای خداوند، روی خود را از من برگرداندی، ترسان و پریشان شدم. See the chapterمژده برای عصر جدید7 خداوندا، تو بر من لطف داشتی و از من مانند کوهی استوار پشتیبانی نمودی، امّا وقتی رویت را از من پنهان کردی پریشان گشتم. See the chapterمژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳7 خداوندا، تو به من لطف داشتی و مرا مانند کوهی عظیم استوار نمودی، امّا وقتی روی خود را از من برگرداندی، پریشان گشتم. See the chapterکتاب مقدس - ترجمه کلاسیک بازنگری شده7 ای خداوند، به خشنودی خود کوه مرا در قوت استوار گردانیدی و چون روی خود را پوشاندی، پریشان شدم. See the chapter |