دوّمین نامه قرنتیانِ وَسین 2:4 - گیله ماز4 چون خیلی مصیبَتِ هَمرَه و غُصِّه دار دِل و آرسو دَکِته چِش هَمرَه شِمِره بَنویشتِم، نه اینکه شِمِره غُصِّه دار هَکُنَم، بلکه تا بدانید چَنّی زیاد شِمِرِه دوس دارِم. See the chapterکتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش غربی4 چون خِیلی مِصیبتی هَمرا و غمدارِ دِل و اَسری دَکِتِه چشی هَمرا شِمِنِه بَنوِشتِمِه، نا هَینگه شِمارِ غِرصِه دار هاکِنِم، بَلگی تا دِنّین چَنی زیاد شِمارِ دوس دارمِه. See the chapterکتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی4 چوون خَله مصیبتِ هِمراه و غم دارِ دِل و اَسری دَکِته چِشِ هِمراه شِمه وِسه بَنوِشتمه، نا اینکه شِما ره غُصّه دار هاکانِم، بلکه تا بَدونین چَنده زیاد شِما ره دوس دارمه. See the chapter |