مَرقُس 4:17 - کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی17 ولی چوون بِنه نِدارنِنه، فِقَط اَتِ کم دَووم یارنِنه. بعد وَختی که خِدائه کِلامِ خاطِری، آزار اذیّت دِله دَکِفِن، دَرجا شه ایمونِ جِم بَرگِردِنِنه. See the chapterگیله ماز17 وَلی چون بَنِه نِدارَن، فقط یِذرِه دَوام هارنَن. ایما وَختی که خُدایِ کلامِ خاطِری، اذیت و آزار دِلِه دَکِنَن، دَرجا خودِشانِ ایمان جی دَکِنَن. See the chapterکتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش غربی17 ولی چون بِنِه نارِنِه، فقط یَذِرِه دَووم اُرِنِه. اَزما وختی گه خِدایی کَلامی خاطری، اَذیَت و آزاری دِلِه دَکِفِن، دَرجا شی ایمونی جا گِردِنِنِه. See the chapter |