لوقا 17:1 - کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی1 عیسی شه شاگِردونِ بااوته: «یقیناً گِناهِ وَسوَسه دَره، ولی وای به حال اونی که وسوسهِ باعث بَووه. See the chapterمازندرانی1 بعد عیسی به شه شاگِردون بائوته: «از لغزشها فرار نَوونه هاکاردن اما وای بر کسی که اوناره سبب بَووهه. See the chapterگیله ماز1 عیسی خودشه شاگِردانه باگوته: «یَقیناً گُناه وَسوَسِه دارِه، وَلی وای بِحالِ اون کَس که وَسوَسِه باعث هَبو. See the chapterکتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش غربی1 عیسی شی شاگِردِنِه بُتِه: «یَقیناََ گِناهی وَسوَسِه دَرِه، ولی وای بِحالِ اونیگه وَسوَسِه ای باعث بَوو. See the chapter |