لوقا 14:10 - کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی10 ولی هر وَخت کِسی تِ ره دَعوِت کانده، بور و تَهِ مجلس هِنیش، تا وَختی صاحاب مجلس بِیّه، تِ ره باره: ”مِ رَفِق، بَفِرمی بالاتَر هِنیش.“ اون وَخت، دییه مِهمونون پَلی که سِفرهِ سَر نیشتِنه سَر بِلِند بونی. See the chapterمازندرانی10 هر موقع هر کی ته رِه دعوت هاکارده، بور و پایینترین جای مجلس هِنیش، تا وقتی اگه صاحب سِره بییَموهه ته رِه بایره: ‹رفق جان بَفِرمی بور بالاتِر هِنیش.› اون لحظه ته بقیه مهمونا پَلی سَربلند وونی. See the chapterگیله ماز10 وَلی هر وَخت کسی تِرِه دَعوَت کانِه، بوشو و تَهِ مَجلِس بِنیش، تا وَختی صاب مَجلِس بیه، تِرِه باگو ”می رَفیق، بِفَرمِا بالاتَر بِنیش.“ اونوَخت دیگر مِهمانان وَرجه که سُفرِه یه سَر نیشتَن سَربُلَن بونی. See the chapterکتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش غربی10 ولی هر وَخت کسی تِرِه دَعوَت کِنِّه، بور و تَهِ مِجلِس هِنیش، تا وختی صاب مِجلِس بیِه، تِرِه بُئِه: ”می رَفِق، بَفِرمِه بالاتر هِنیش.“ اونوَخت دییَر مِهمونِنی وَر گه سِفرِه ای سَر نیشتِنِه سَربِلَن وونی. See the chapter |