دوّمین نامه قرنتیانِ وَسین 4:1 - کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی1 پَس چوون اون رَحمتی وِسه که اِما ره هِدا بَییه، این طی خِدمِتی دَره کامبی، نا امید نَوومبی. See the chapterگیله ماز1 پَس چون اون رحمتِ خاطری که اَمَرِه هَدَه هَبا اینجور خِدمتی رِه دَریم هَکونیم، ناامید نَبونیم. See the chapterکتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش غربی1 پَس چون هون رحمتی سِه گه اَمارِه هادا بَوِه هَینجور خِدمتی رِه دِ کِمّی، نااِمید نَوومی. See the chapter |