دوّمین نامه قرنتیانِ وَسین 1:17 - کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی17 مگه خواسِمه وَختی این کارِ هاکانِم، دِ دِل بیمه؟ مگه مِن آدِمیِ فکرائه هِمراه تَصمیم گِرمه، اون طی که یه لَحظه هم بارِم ’اَره، اَره‘ و هم بارِم ’نا، نا‘؟ See the chapterگیله ماز17 مَگِه وختی خَسَّم این کارِه هَکُنَم، دو دِل بام؟ مَگِه مَن آدمی یه فِکرایِ همره تَصمیم گیرنَم، اون جور که یه لحظه، هم باگوم ’آرِه‘ و هم باگوم ’نه‘؟ See the chapterکتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش غربی17 مَگِه خوایسِمِه وختی هَین کارِ هاکِنِم، دِ دِل وِمِه؟ مَگِه مِن آدمی ای فِکرایی هَمرا تَصمیم گیرمِه، هون جور گه یه لحظه، هَم بُئم ’اَرِه، اَرِه‘ و هَم بُئم ’نا، نا‘؟ See the chapter |