Aν, λοιπόν, ήταν πράγματι κατορθωτή η τελειότητα μέσω της λευιτικής ιεροσύνης ― γιατί ο νόμος που δόθηκε στο λαό σ’ αυτή την ιεροσύνη είχε στηριχτεί ― τότε γιατί να υπήρχε η επιπρόσθετη ανάγκη να παρουσιαστεί ένας διαφορετικός ιερέας κατά τον τύπο του Μελχισεδέκ, και να μην αρκούσαν αυτοί που ονομάζονταν ιερείς κατά τον τύπο της ιεροσύνης του Aαρών;