Biblia Todo Logo
Διαδικτυακή Βίβλος
- Διαφημίσεις -




Κατά Λουκάν 19:41 - Η Αγία Γραφή (Παλαιά και Καινή Διαθήκη)

41 Όταν πλησίασε και είδε την πόλη, έκλαψε γι’ αυτήν.

Δείτε το κεφάλαιο αντίγραφο


Περισσότερες εκδόσεις

H Αγία Γραφή στη Δημοτική (Filos Pergamos)

41 Kαι όταν πλησίασε, βλέποντας την πόλη, έκλαψε γι’αυτήν,

Δείτε το κεφάλαιο αντίγραφο

Νεοελληνική Μετάφραση Λόγου

41 Kαι μόλις πλησίασε και είδε την πόλη, έκλαψε γι’ αυτήν

Δείτε το κεφάλαιο αντίγραφο

Η Καινή Διαθήκη του Κυρίου και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού κατά νεοελληνικήν απόδοσιν

41 Καὶ καθὼς ἐπλησίασε καὶ εἶδε τὴν πόλιν, ἔκλαψε γι᾽ αὐτὴν

Δείτε το κεφάλαιο αντίγραφο

Cata Lucan Evanghelion ke e Praxis ton Apostolon 1859 (Frangochiatika)

41 Ke ote eplisiasen, idhòn tin polìn, eolafsen ep’ aftin.

Δείτε το κεφάλαιο αντίγραφο

Η Αγία Γραφή με τα Δευτεροκανονικά (Παλαιά και Καινή Διαθήκη)

41 Όταν πλησίασε και είδε την πόλη, έκλαψε γι’ αυτήν.

Δείτε το κεφάλαιο αντίγραφο

Textus Receptus (Scrivener 1894)

41 και ως ηγγισεν ιδων την πολιν εκλαυσεν επ αυτη

Δείτε το κεφάλαιο αντίγραφο




Κατά Λουκάν 19:41
14 Σταυροειδείς Αναφορές  

Μετά κάρφωσε το βλέμμα του πάνω στον Αζαήλ, και τον κοίταζε συνέχεια, ώσπου αυτός κοκκίνισε από ντροπή· κι ο άνθρωπος του Θεού άρχισε να κλαίει.


Για τούτο λέω: «Πάρτε από πάνω μου το βλέμμα σας! Θέλω πικρά να κλάψω! Μην προσπαθείτε να με παρηγορήσετε για του λαού μου την καταστροφή.


Γιατί ο Κύριος θα εμφανιστεί όπως στο όρος Περασίμ, θα θυμώσει όπως στην κοιλάδα της Γαβαών· και θα πραγματοποιήσει το έργο του, έργο παράδοξο· θα εκτελέσει την πράξη του, πράξη μυστηριώδη.


Αν δεν δώσετε προσοχή σ’ αυτή την προειδοποίηση, θα κλάψω κάπου απόμερα για την αλαζονεία σας. Πικρά θα κλάψω κι άφθονα δάκρυα θα χύσω, γιατί οδηγείται στην αιχμαλωσία του Κυρίου ο λαός.


Εγώ, όμως, Κύριε δεν αρνήθηκα ποτέ να κάνω ό,τι με πρόσταξες. Ποτέ μου δεν ευχήθηκα να ’ρθει η μέρα της συμφοράς. Εσύ γνωρίζεις ακριβώς αυτά που έχω πει.


Μακάρι να ’χα μες στην έρημο ταξιδιωτών κατάλυμα, ώστε να εγκαταλείψω το λαό μου και ν’ απομακρυνθώ απ’ αυτόν, γιατί όλοι τους είναι μοιχοί, συνάθροιση απίστων.


»Πώς θα μπορούσα να σ’ εγκαταλείψω, Εφραΐμ; Πώς θα μπορούσα να σε καταστρέψω, όπως την Αδαμά, ή να σε κάνω όπως έκανα τη Σεβωίμ; Ραγίζει η καρδιά μου όταν το σκέφτομαι· πονώ για σας.


«Μακάρι», είπε, «να ήξερες κι εσύ, έστω κι αυτήν την ημέρα, τι θα μπορούσε να σου χαρίσει την ειρήνη. Τώρα όμως αυτό μένει κρυφό από τα μάτια σου.


Ακολουθησε μας:

Διαφημίσεις


Διαφημίσεις