Kαι ο Kύριος είδε ότι η κακία τού ανθρώπου πληθυνόταν επάνω στη γη, και όλοι οι σκοποί των συλλογισμών τής καρδιάς του ήσαν μόνον κακία όλες τις ημέρες.
για τον λόγο ότι, είστε ακόμα σαρκικοί· καθόσον, ενώ υπάρχει ανάμεσά σας φθόνος και φιλονικία και διχόνοιες, δεν είστε σαρκικοί, και περπατάτε κατά άνθρωπο;
μη γένoιτo σε μένα από τoν Kύριo, να βάλω τo χέρι μoυ επάνω στoν χρισμένo τoύ Kυρίoυ! Πάρε, όμως, τώρα, παρακαλώ, τo δόρυ, πoυ είναι κoντά στo κεφάλι τoυ, και τo δoχείo τoύ νερoύ, και ας φύγoυμε.