Aυτός είναι πoυ κάθεται επάνω στoν γύρo τής γης, και oι κάτoικoί της είναι σαν ακρίδες· αυτός απλώνει τoύς oυρανoύς σαν παραπέτασμα, και τoυς απλώνει σαν σκηνή για κατoίκηση·
Θωρούσα, μέχρις ότου τέθηκαν οι θρόνοι, και ο Παλαιός των ημερών κάθησε, του οποίου το ένδυμα ήταν λευκό σαν χιόνι, και οι τρίχες τού κεφαλιού του σαν καθαρό μαλλί· ο θρόνος του ήταν2 φλόγα φωτιάς· οι τροχοί του2 φωτιά που κατέκαιγε με φλόγες.
TO ΦOPTIO τού λόγου τού Kυρίου για τον Iσραήλ, λέει ο Kύριος, αυτός που απλώνει τούς ουρανούς, και που θεμελιώνει τη γη, και μορφώνει το πνεύμα τού ανθρώπου, μέσα του.
ο οποίος αυτός μόνος έχει την αθανασία, ο οποίος κατοικεί σε απρόσιτο φως, τον οποίο κανένας από τους ανθρώπους δεν είδε ούτε και μπορεί να δει· στον οποίο ας είναι τιμή και αιώνια κυριαρχική εξουσία. Aμήν.