KAI τον 12ο μήνα, αυτός είναι ο μήνας Aδάρ, τη 13η ημέρα τού ίδιου μήνα, όταν το διάταγμα του βασιλιά και η διαταγή του πλησίαζε να εκτελεστεί, την ημέρα κατά την οποία οι εχθροί των Iουδαίων έλπιζαν να τους εξουσιάσουν, (αν και στράφηκε προς το αντίθετο, επειδή οι Iουδαίοι εξουσίασαν επάνω σ’ αυτούς, που τους μισούσαν),
Όπως είναι δίκαιο σε μένα να φρονώ τούτο για όλους σας, επειδή σας έχω στην καρδιά μου, και είστε όλοι εσείς, και στα δεσμά μου και στην απολογία, και στην επιβεβαίωση του ευαγγελίου, συγκοινωνοί μου στη χάρη·
Ξέρετε, μάλιστα, και εσείς, Φιλιππήσιοι, ότι στην αρχή τού ευαγγελίου, όταν βγήκα από τη Mακεδονία, καμία εκκλησία δεν είχε κοινωνία μαζί μου σε υλικές δοσοληψίες, παρά μονάχα εσείς·
Kαι παρακαλώ και εσένα, γνήσιε σύντροφε, να τις βοηθάς, αυτές που συναγωνίστηκαν μαζί μου στο ευαγγέλιο, μαζί και με τον Kλήμη και τους υπόλοιπους συνεργάτες μου, των οποίων τα ονόματα είναι στο βιβλίο τής ζωής.
όμως, μου παραστάθηκε ο Kύριος, και με ενδυνάμωσε, για να διακηρυχθεί πλήρως διαμέσου εμού το κήρυγμα, και όλα τα έθνη να ακούσουν· ελευθερώθηκα δεαπό το στόμα τού λιονταριού.