Εκεί που λέω πως θα μ’ ανακουφίσει το κρεβάτι μου και πως το στρώμα μου τον πόνο μου θα τον πραΰνει,
Όταν λέω: To κρεβάτι μoυ θα με παρηγoρήσει, το στρώμα μoυ θα ελαφρύνει τo παράπoνό μoυ,
Δεν έχω ειρήνη ούτ’ ησυχία ούτ’ ανάπαυση· μονάχα ταραχή.
εσύ με εφιάλτες με φοβίζεις και με τρομάζεις με οράματα.
Γιατί νεκρός κανείς δε σε θυμάται! Ποιος μες στον άδη σε δοξολογεί;