داوران 10 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

تولَع

¹ بعد از مرگ اَبی‌مِلِک، یک نفر از طایفۀ یِساکار به نام تولَع پسر فُوِّه نوۀ دودو برای نجات قوم اسرائیل برخاست. تولَع از طایفهٔ یِساکار بود و در شهر شامیر در کوهستان اِفرایِم زندگی می‌کرد.

² تولَع مدّت بیست و سه سال داور اسرائیل بود. بعد از وفاتش، او را در شامیر به خاک سپردند.

یائیر

³ بعد از او، یائیر جِلعادی بیست و دو سال داور اسرائیل بود.

⁴ او دارای سی پسر بود که بر سی الاغ سوار می‌شدند و سی شهر در سرزمین جِلعاد داشتند که تا به امروز به نام شهرهای یائیر یاد می‌شوند.

⁵ یائیر مُرد و او را در قامون دفن کردند.

⁶ بار دیگر مردم اسرائیل نسبت به خداوند گناه ورزیده خدایان بَعَل‌ و عَشتاروت، یعنی خدایان سوریه، صیدون، موآب، عَمون و فلسطین، را پرستش کردند. آن‌ها خداوند را ترک کرده از عبادت او دست کشیدند.

⁷ پس آتش خشم خداوند بر اسرائیل شعله‌ور شد و آن‌ها را به دست فلسطینیان و عَمونیان تسلیم کرد.

⁸ برای مدّت هجده سال آن‌ها بر اسرائیلیانی که در سرزمین اَموریان در شرق رود اُردن در جِلعاد زندگی می‌کردند، ظلم‌وستم روا داشتند.

⁹ عَمونیان حتّی از رود اُردن عبور کردند، تا با طایفه‌های یهودا، بنیامین و اِفرایِم بجنگند. پس مردم اسرائیل در تنگنای سختی گرفتار بودند.

¹⁰ آنگاه قوم اسرائیل به حضور خداوند گریه و زاری کرده گفتند: «ما در برابر تو گناه کرده‌ایم، زیرا ما خدای خود را ترک نموده بُت‌های بَعَل‌ را پرستش کرده‌ایم.»

¹¹ خداوند به آن‌ها فرمود: «آیا من شما را از دست مردمان مصر، اموری، عَمونی و فلسطینی نجات ندادم؟

¹² آیا وقتی شما از ظلم مردم صیدون، عمالیق و معونی نزد من فریاد کردید، شما را نجات ندادم؟

¹³ امّا شما مرا ترک کردید و خدایان بیگانه را پرستش کردید، پس من دیگر شما را نجات نخواهم داد.

¹⁴ بروید نزد همان خدایانی که برای خود انتخاب کردید تا شما را از ظلم و ستمی که می‌کشید، نجات دهند.»

¹⁵ مردم اسرائیل به خداوند گفتند: «ما گناه کرده‌ایم. هرچه که می‌خواهی در حقّ ما بکن. امّا تمنّا داریم امروز ما را نجات دهی.»

¹⁶ پس آن‌ها خدایان بیگانه را از بین بردند و دوباره خداوند را پرستش کردند، و خداوند بر رنج‌های آنان شفقّت نمود.

¹⁷ در این وقت عَمونیان سپاه خود را در جِلعاد آماده و مجهّز کردند. مردم اسرائیل هم همه یک‌جا جمع شده در مِصفَه اردو زدند.

¹⁸ مردم و رهبران قوم اسرائیل از یکدیگر پرسیدند: «چه کسی می‌خواهد فرماندهٔ ما در جنگ با عَمونیان باشد؟ هرکسی که داوطلب شود، آن شخص حاکم ما در جِلعاد خواهد بود.»