حَبَقوق 2 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

¹ اکنون از بُرج دیدبانی خود بالا می‌روم و انتظار می‌کشم تا ببینم که خداوند به من چه می‌فرماید و به شکایت من چه پاسخی می‌دهد.

جواب خداوند

² خداوند به من پاسخ داد: «آنچه را که در رؤیا به تو نشان می‌دهم، به‌طور آشکار و خوانا بر لوحی بنویس تا هرکسی بتواند با یک نگاه آن‌ را بخواند.

³ این رؤیا را بنویس، زیرا هنوز زمان تحقّق آن نرسیده است، امّا زمان آن به‌زودی خواهد رسید. آنچه را که به تو نشان می‌دهم، حتماً واقع خواهد شد. شاید تا وقوع آن مدّتی طول بکشد، ولی منتظر باش، زیرا وقوع آن حتمی و بدون تأخیر است.

⁴ پیغام این است: مردم بدکار هلاک خواهند شد، امّا شخص نیکو به‌وسیلهٔ ایمان زندگی خواهد کرد.»

مجازات بدکاران

⁵ ثروت فریبنده است. اشخاص حریص مغرورند و آرامی ندارند. قوم‌ها را اسیر کرده آن‌ها را نزد خود جمع می‌کنند و مانند مرگ به کام خود فرو می‌برند و سیر نمی‌شوند.

⁶ اسیران با طعنه و تمسخر به بابِلی‌ها می‌گویند: «وای بر شما! زیرا آنچه را که مال شما نیست غصب می‌کنید و به دارایی خود می‌افزایید. تا به کی مردم را مجبور می‌کنید تا بیشتر از آنچه که بدهکار هستند، به شما بپردازند؟»

⁷ آیا کسانی‌ که به شما بدهکار هستند، ناگهان برنخواهند خاست و شما را به وحشت نخواهند انداخت و شما را غارت نخواهند کرد؟

⁸ چون شما قوم‌ها را غارت کرده‌اید، پس بازماندگان آن‌ها شما را غارت خواهند کرد، زیرا شما مرتکب قتل شدید و ظلم‌و‌ستم را بر روی زمین رواج دادید و شهرها و ساکنان آن‌ها را از بین بردید.

⁹ وای بر شما که از راه شرارت برای خود ثروت اندوخته‌اید تا خود و خانواده‌تان در رفاه و آسایش زندگی کنید و از خطر و بلا در امان باشید.

¹⁰ نقشه‌های شوم شما باعث رسوایی خودتان خواهند شد. شما با نابود کردن مردم، مرگ و نیستی را برای خود می‌آورید.

¹¹ حتّی سنگ‌های دیوار و تیرهای سقف خانه‌تان بر ضد شما فریاد برمی‌آورند.

¹² وای بر شما که شهرها و روستاهای خود را با غارت و ریختن خون مردم، می‌سازید.

¹³ قوم‌هایی که آن‌ها را اسیر کردید، از دست‌رنج خود فایده‌ای نبردند. آن‌ها زحمت بی‌فایده کشیدند و همۀ چیزهایی که ساخته‌اند دود می‌شوند و به هوا می‌روند، زیرا خداوند متعال چنین اراده فرموده است.

¹⁴ امّا همان‌طور که دریاها پُر از آب می‌باشند، زمین نیز از حکمت و جلال خداوند پُر خواهد شد.

¹⁵ وای بر شما که همسایگان خود را با جام غضب خود مست می‌سازید و بعد، از رسواییِ آن‌ها لذّت می‌برید.

¹⁶ به‌زودی شکوه و جلال شما به رسوایی تبدیل خواهد شد و از پیالۀ مجازات خداوند خواهید نوشید و مست شده به زمین خواهید افتاد.

¹⁷ به‌خاطر ظلم‌هایی که در لبنان کرده‌اید و حیواناتی که به وحشت انداخته هلاک نمودید، اکنون خودتان نابود خواهید شد. به‌ سبب خون‌هایی که ریخته‌اید و ظلم‌ها‌ی که در شهرهای روی زمین و بر مردم آن کرده‌اید، خودتان گرفتار ظلم‌و‌ستم خواهید گشت.

¹⁸ از بُت چه فایده‌ای به انسان می‌رسد؟ بُتی که انسان آن‌ را بتراشد و بسازد و سپس بر آن توکّل نماید، تنها تمثالی است دروغین که حتّی نمی‌تواند حرف بزند و از آن نمی‌توان چیزی آموخت.

¹⁹ وای بر شما که به یک تکّه چوب می‌گویید «بیدار شو» و از یک بُت بی‌جان می‌خواهید که برخیزد. آیا بُت می‌تواند به شما چیزی بیاموزد؟ بُت‌ها از بیرون با نقره و طلا پوشانده شده‌اند، امّا بی‌جان هستند و روحی در آن‌ها نیست.

²⁰ امّا خداوند در معبد مقدّس خودش می‌باشد؛ پس تمام روی زمین در حضور او خاموش باشند.