อาโมส 7:2 - พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย2 เมื่อตั๊กแตนเหล่านั้นกินพืชจนแผ่นดินโล่งเตียน ข้าพเจ้าก็ร้องทูลว่า “ข้าแต่พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตขอทรงอภัยเถิด! ยาโคบจะอยู่รอดได้อย่างไร? ในเมื่อเขาเล็กกระจ้อยร่อยเพียงนี้!” Viz kapitolaVíce verzíฉบับมาตรฐาน2 เมื่อตั๊กแตนกินพืชผักในแผ่นดินนั้นหมดแล้ว ข้าพเจ้าจึงว่า “ข้าแต่พระยาห์เวห์องค์เจ้านาย ขอทรงให้อภัย ยาโคบจะดำรงอยู่ได้อย่างไร? เขาเล็กนิดเดียว” Viz kapitolaพระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV2 และต่อมาเมื่อตั๊กแตนกินหญ้าในแผ่นดินนั้นหมดแล้ว ข้าพเจ้าจึงว่า “โอ ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้า ขอทรงให้อภัย ยาโคบจะตั้งอยู่ได้อย่างไร เพราะเขาเล็กนิดเดียว” Viz kapitolaพระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย2 หลังจากที่ฝูงตั๊กแตนกินพืชผักในแผ่นดินจนหมดแล้ว ผมก็พูดว่า “พระยาห์เวห์ องค์เจ้าชีวิต โปรดยกโทษให้ด้วย ยาโคบจะทนได้ยังไง เขาเป็นชนชาติที่อ่อนแอและเล็กมาก” Viz kapitolaพระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 19402 แลอยู่มาเมื่อจักจั่นกินหญ้าในแผ่นดินหมดแล้ว, ข้าพเจ้าจึงว่าโอ้พระยะโฮวาเจ้า, ข้าพเจ้าขอให้พระองค์โปรดยกโทษเสีย, ยาโคบเป็นอะไรมาจึงจะยั่งยืนได้, ด้วยเขาเป็นแต่ผู้น้อย. Viz kapitolaพระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV)2 เมื่อฝูงตั๊กแตนกัดกินหญ้าบนแผ่นดินจนเกลี้ยงแล้ว ข้าพเจ้าพูดว่า “โอ พระผู้เป็นเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ โปรดยกโทษด้วยเถิด พงศ์พันธุ์ยาโคบจะรอดได้อย่างไร เขาเป็นเพียงชนกลุ่มน้อย” Viz kapitola |