ลูกา 15:17 - พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย17 ในที่สุด เขาก็สำนึกตัวได้และพูดว่า ‘ลูกจ้างของพ่อเรามีอาหารกินอย่างเหลือเฟือ แต่ดูเราสิ กำลังจะอดตายอยู่แล้ว Viz kapitolaVíce verzíฉบับมาตรฐาน17 เมื่อเขาสำนึกตัวได้ จึงพูดว่า ‘ลูกจ้างของพ่อไม่ว่าจะมีมากสักแค่ไหนก็ยังมีอาหารเหลือเฟือ แต่ข้ากลับต้องมาอดตายที่นี่ Viz kapitolaพระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV17 เมื่อเขารู้สำนึกตัวแล้วจึงพูดว่า ‘ลูกจ้างของบิดาเรามีมาก ยังมีอาหารกินอิ่มและเหลืออีก ส่วนเราจะมาตายเสียเพราะอดอาหาร Viz kapitolaพระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย17 “เมื่อเขาคิดขึ้นได้จึงกล่าวว่า ‘บิดาของเรามีลูกจ้างหลายคน พวกเขามีอาหารเหลือเฟือ แต่นี่เรากำลังจะอดตาย! Viz kapitolaพระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 194017 เมื่อเขารู้สำนึกตัวแล้ว จึงพูดว่า. ‘ลูกจ้างของบิดาเรามีมาก ก็ยังมีอาหารกินอิ่มและยังเหลืออีก ส่วนเราจะมาตายเสียที่นี่เพราะอดอาหาร Viz kapitolaพระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV)17 เขาจึงได้รู้สำนึกตัวและกล่าวว่า ‘ผู้รับจ้างของพ่อเรามีจำนวนมากเพียงไรที่มีอาหารเหลือกิน เราเองกำลังอดตายอยู่ที่นี่ Viz kapitola |