مزامیر 39:11 - کتاب مقدس - ترجمه کلاسیک بازنگری شده

¹¹ چون انسان را به خاطر گناهش به تنبیه‌ها ادب می‌کنی، نفایس او را مثل بید می‌گذاری. یقین هر انسان تنها برای بطالت است، سلاه.

هزارۀ نو

¹¹ تو انسان را به سبب گناهش به عتابها تنبیه می‌کنی، و نفایس او را چون بید می‌خوری. به‌یقین که آدمی دمی بیش نیست. سِلاه

Persian Old Version

¹¹ چون انسان را بهسبب گناهش به عتابها تادیب میکنی، نفایس اورا مثل بید میگذاری. یقین هر انسان محض بطالت است، سلاه.

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

¹¹ تو انسان را به سبب گناهانش توبیخ و تادیب می‌کنی؛ آنچه را که او به آن دل بسته است نابود می‌کنی، درست همان‌گونه که بید لباس را نابود می‌کند. آری، عمر انسان بادی بیش نیست.

مژده برای عصر جدید

¹¹ انسان را به‌خاطر گناهش مجازات می‌کنی، همهٔ چیزهایی را که او به آن دل بسته است، مانند پارچهٔ بید خورده از بین می‌‌‌‌‌بری. بلی، عمر انسان یک نفس بیشتر نیست.

مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

¹¹ انسان را به‌خاطر گناهش تأدیب و تنبیه می‌کنی؛ هرآنچه را که به آن دل‌بسته است، مانند پارچۀ بیدخورده از بین می‌‌‌بری. بلی، عمر انسان دمی بیش نیست.

مزامیر 39:11 Křížové odkazy