اِشعیا 40:7 - کتاب مقدس - ترجمه کلاسیک بازنگری شده7 گیاه خشک و گلش پژمرده میشود، زیرا نفس خداوند بر آن دمیده میشود. به یقین مردمان گیاه هستند. Viz kapitolaهزارۀ نو7 علف میخشکد و گل میپژمُرَد، زیرا که دَم خداوند بر آن دمیده میشود. براستی که مردمان علفند! Viz kapitolaPersian Old Version7 گیاه خشک و گلش پژمرده میشود زیرا نفخه خداوند بر آن دمیده میشود. البته مردمان گیاه هستند. Viz kapitolaکتاب مقدس، ترجمۀ معاصر7 وقتی خدا میدمد علف خشک میشود و گل پژمرده. بله، انسان مانند علف از بین میرود. Viz kapitolaمژده برای عصر جدید7 وقتی به ارادهٔ خداوند باد بر آنها میوزد، علفها پژمرده و گُلها خشک میشوند. انسان مثل گیاه زودگذر است Viz kapitolaمژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳7 وقتی به ارادۀ خداوند باد بر آنها بوزد، علفها پژمرده و گُلها خشک میشوند. انسان مثل گیاه زودگذر است. Viz kapitola |