Łukasza 18:39 - Słowo Życia39 Ci, którzy szli przodem, uciszali go, on jednak tym głośniej wołał: —Potomku Dawida, zmiłuj się! Viz kapitolaVíce verzíBiblia Gdańska39 Lecz ci, co szli wprzód, gromili go, aby milczał. Ale on tem więcej wołał: Synu Dawidowy! zmiłuj się nade mną. Viz kapitolaUWSPÓŁCZEŚNIONA BIBLIA GDAŃSKA39 Lecz ci, którzy szli z przodu, gromili go, aby milczał. On jednak jeszcze głośniej wołał: Synu Dawida, zmiłuj się nade mną! Viz kapitolaBiblia to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza Wydanie pierwsze 201839 Ci, którzy szli na przedzie, słysząc to wołanie, nakłaniali go, aby zamilkł. On jednak krzyczał jeszcze głośniej: Synu Dawida, zlituj się nade mną! Viz kapitolaNowa Biblia Gdańska39 A ci, co szli przodem, gromili go, aby milczał; ale on jeszcze bardziej wołał: Synu Dawida, zmiłuj się nade mną. Viz kapitolaBiblia Warszawska 197539 A ci, którzy szli na przedzie, gromili go, by milczał. On zaś coraz głośniej wołał: Synu Dawidowy, zmiłuj się nade mną! Viz kapitola |