Łukasza 15:17 - Słowo Życia17 Opamiętał się wtedy i powiedział sobie: „Zwykli robotnicy mojego ojca mają jedzenia pod dostatkiem, a ja tu przymieram głodem! Viz kapitolaVíce verzíBiblia Gdańska17 Potem przyszedłszy do siebie, rzekł: O jako wiele najemników ojca mego mają dosyć chleba, a ja od głodu ginę! Viz kapitolaUWSPÓŁCZEŚNIONA BIBLIA GDAŃSKA17 Wtedy opamiętał się i powiedział: Iluż to najemników mego ojca ma pod dostatkiem chleba, a ja z głodu ginę. Viz kapitolaBiblia to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza Wydanie pierwsze 201817 Wtedy oprzytomniał: Iluż to najemników mego ojca — pomyślał — ma chleba pod dostatkiem, a ja tu z głodu ginę. Viz kapitolaNowa Biblia Gdańska17 Zaś kiedy przyszedł do siebie, powiedział: Ilu najemników mojego ojca ma w obfitości chleby, a ja tu ginę z głodu. Viz kapitolaBiblia Warszawska 197517 A wejrzawszy w siebie, rzekł: Iluż to najemników ojca mojego ma pod dostatkiem chleba, a ja tu z głodu ginę. Viz kapitola |