اِشعیا 57:13 - کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر13 از دست این بتهایی که برای خود جمع کردهاید کاری ساخته نیست و آنها به فریاد شما نخواهند رسید؛ آنها به قدری ضعیفند که یک وزش باد میتواند آنها را از جا برکند و با خود ببرد. اما بدانید کسانی که به من توکل دارند مالک زمین و وارث کوه مقدّس من خواهند شد.» Viz kapitolaهزارۀ نو13 آنگاه که فریاد کمک بلند میکنی، بتهایی که خود گرد آوردهای رهاییات دهند! بهیقین که بادْ آنها را خواهد رُفت و جملگی به نَفَسی رانده خواهند شد. اما آن که در من پناه جوید، وارث زمین خواهد شد و کوه مقدس مرا به میراث خواهد برد. Viz kapitolaPersian Old Version13 چون فریاد برمی آوری اندوخته های خودت تو را خلاصی بدهد و لکن باد جمیع آنها را خواهد برداشت و نفس آنها راخواهد برد. اما هرکه بر من توکل دارد مالک زمین خواهد بود و وارث جبل قدس من خواهد گردید. Viz kapitolaمژده برای عصر جدید13 وقتی برای کمک فریاد میزنی، بگذار همان بُتهای تو -که با نسیم بادی به اطراف پراکنده میشوند- تو را نجات دهند! امّا کسانیکه به من توکّل کنند، در این زمین زندگی خواهند کرد و مرا در معبد بزرگ خودم پرستش خواهند کرد.» Viz kapitolaمژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳13 وقتی برای کمک فریاد میزنی، بگذار همان بُتهای تو که با نسیم بادی به اطراف پراکنده میشوند، تو را نجات دهند! امّا کسانی که به من توکّل میکنند، مالک این زمین و وارث کوه مقدّس من خواهند شد.» Viz kapitolaکتاب مقدس - ترجمه کلاسیک بازنگری شده13 چون فریاد برمی آوری، اندوختههای خودت تو را خلاصی بدهد، ولی باد تمامی آنها را خواهد برداشت و نفس آنها را خواهد برد. اما هر که بر من توکل دارد، مالک زمین خواهد بود و وارث کوه مقدس من خواهد گردید. Viz kapitola |