5 اِسگَه اِاِ بانوءِ عزیز، خواهشدتی اَژی دیرِم ئو نه یَگه فِربو تازَهتی اَرِه بِنُیسِنِم، بلکِم هَر اَوَه گه اژ اَ اولَ داشدِمونَ، گه یَکتِریمو دوس داشدوئی.