21 Եւ եմուտ կինն առ Սաւուղ եւ ետես զի տագնապեալ էր յոյժ, եւ ասէ ցնա. Ահա լուաւ աղախին քո ձայնի քում. եւ եդի զոգի իմ ի ձեռին իմում, եւ ունկնդիր եղէ բանիցն զոր խօսեցար ընդ իս։