دوّمین نامه قرنتیانِ وَسین 1:6 - گیله ماز6 اَگِه اَما سختی یه دِلهِ دَریم، شِیمی تسلی و نِجات یه خاطری یِه؛ و اَگِه تسلی داریم، باز شِیمی تسلی یه خاطری یه، واین اون موقِه ایی اتفاق دَکِنِه که شُما همون عذابائی رِه که اَما کَشِنیم رِه صبر وحوصله هَمرَه تَحمُل کانید. Viz kapitolaکتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش غربی6 اگه اَما مِصیبتی دِلِه دَرمی، شِمِه تَسلّی و نِجاتی خاطریِه؛ و اگه تسلّی دارمی، اَی شِمِه تسلّی ای سِئِه، و هین هون موقِه بکار اِنِه گه شِما هون عذابایی گه اَما کَشِمی رِه صبر و حِصِلِه ای هَمرا تَحمِل کِنِنی. Viz kapitolaکتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی6 اگه اِما مصیبتِ دِله دَرِمبی، شِمه تسلّی و نِجاتِ خاطِریِ؛ و اگه تسلّی دارمی، اَی شِمه تسلّیِ وِسه ئه، و این، اون مووقه به کار اِنه که شِما اون عِذاب هایی ره که اِما کَشِمبی ره صبر و حوصله هِمراه تِحَمُّل کاندینی. Viz kapitola |