دوّمین نامه قرنتیانِ وَسین 1:17 - گیله ماز17 مَگِه وختی خَسَّم این کارِه هَکُنَم، دو دِل بام؟ مَگِه مَن آدمی یه فِکرایِ همره تَصمیم گیرنَم، اون جور که یه لحظه، هم باگوم ’آرِه‘ و هم باگوم ’نه‘؟ Viz kapitolaکتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش غربی17 مَگِه خوایسِمِه وختی هَین کارِ هاکِنِم، دِ دِل وِمِه؟ مَگِه مِن آدمی ای فِکرایی هَمرا تَصمیم گیرمِه، هون جور گه یه لحظه، هَم بُئم ’اَرِه، اَرِه‘ و هَم بُئم ’نا، نا‘؟ Viz kapitolaکتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی17 مگه خواسِمه وَختی این کارِ هاکانِم، دِ دِل بیمه؟ مگه مِن آدِمیِ فکرائه هِمراه تَصمیم گِرمه، اون طی که یه لَحظه هم بارِم ’اَره، اَره‘ و هم بارِم ’نا، نا‘؟ Viz kapitola |