متّی 8:2 - کتاب مقدس به زبان گیلکی - گویش رشت و غرب گیلان2 اُ زمات ایتا خوره بیگیفته مردای، اونِ ورجه بامو و اونِ جُلُو زانو بزه و بگفت: «آقا، اَگه بخوائی تانی مَرا شفا بدی.» Viz kapitolaکیتاب مقدّس به گیلکی (رشتی)2 ایدفعهیی ایتأ مردای کی جذام دأشتی اونٚ ورجأ بمو و زانو بزه و بوگفته: «آقا جان، اگه بخوأیی تأنی مرَ شفا بدی.» Viz kapitolaGilaki New Testament2 ایوأر کی ایتأ جوذأمی مردأی اونَ نیزدیکَ بو و اونی ورجأ زانو بٚزِه و بوگفته: «اَی آقأ، اگه بٚخأیی، تأنی مٚرَه شفأ بٚدی، پأکَ کونی.» Viz kapitolaکتاب مقدس به زبان گیلکی - گویش شرقی2 هی میئنه یکته جذامی مردکای اونه ورجه بومَه و اونه پِا جیر بکته و بوته: «آقا، اگه بخوأی تینی مه شفا بدی.» Viz kapitola |