لوقا 1:17 - کتاب مقدس به زبان گیلکی - گویش رشت و غرب گیلان17 اون ایلیا پیغمبرِ روح و قوّتِ درون، جُلُوتر جه خُداوند خوائه شئون تا پئرانِ دیلَ زاکان سو واگردانه، و یاغیانَ باموجه کی خوشان پئران مانستن مردومی خُدا ترس بیبید و اَطو به کی مردومی آماده خُداوند ره مهیا بُکونه.» Viz kapitolaکیتاب مقدّس به گیلکی (رشتی)17 اون، ایلیاسٚ روح و قودرتٚ اَمرأ، خوداوندٚ جأ پیشتر اَیه تا پئرأنٚ دیلَ زأکأنٚ طرف فاکٚشأنه و سرکشٚ آدمأنَ دوروستکار و حکیم چأکونه تا همهتأنَ خوداوندٚ اَمونٚ وأسی آمادَه کونه.» Viz kapitolaGilaki New Testament17 اون خو خیدمتَ ایلیایَ پیغمبرٚ قودرت و روحٚ اَمرأ انجأم دِهه. اون مسیحَ جَا پیشتر اَیِه کی مردومَ اونی اَمؤنٚ رِه آمأدَه کونه و پئرأنٚ دیلَ خو زأکأنٚ ور وأگردأنِه. اون بأعیث به سٚرکشٚ آدمأن، اوشأنی کی خودا جَا حیسأب بٚرٚده، حیکمتَ قوبیل بوکوند.» Viz kapitolaکتاب مقدس به زبان گیلکی - گویش شرقی17 او ایلیای پیغمبرِ روح و قوت میئن، خُداوند جلو راه دکِئنه تا پئرون دیلِ زاکون سو ببری و یاغی أنِ باموجی که خوشؤن پئرون مورسؤن مردمی خداترس بوبوئن و ایطوری یکته قوم آماده خدا به، چاکونی.» Viz kapitola |