تیتوس 1:7 - کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی7 چوون که یِتا ناظِر که خِدائه مِواشرِ، نَوِسه وه زندگیِ دِله هیچی دَووه که اونِ وِسه سَرکوفت بَخُره، وه نَوِسه مَغرور یا تِنِ مَزاج یا عَرِق خوار یا زورگو بوئه یا پولِ حِرصِ بَزِنه، Viz kapitolaگیله ماز7 چون که ایتا ناظر که خُدایِ مُواشرِ، اونه زندگی هر سَرکوفِ جی بایسّی دور هَبو، اون نباید مغرور یا تُندِ مَزاج یا عرق خور یا زورگو هَبو یا پولِ حِرصِ بَزِنِه Viz kapitolaکتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش غربی7 چون گه یَتِه ناظر گه خِدایی مِواشرِ، نِنِه وی زندگی ای دِلِه هیچی دَوو گه اونیسِه سَرکوفت بَخارِه، وی نِنِه مغرور یا تِنِ مَزاج یا عرق خوار یا زورگو ووئه یا پولی حِرصِ بَزِنِه Viz kapitola |