متّی 21:37 - کتاب مقدس به زبان گیلکی - گویش شرقی37 سرآخر خوشِ ریکه باغبونونِ ورجه سرا دا و خوشِ ورجه بوته که ”دِه می ریکاکه احترؤمِ دَئنَن.“ Viz kapitolaکیتاب مقدّس به گیلکی (رشتی)37 سرٚ آخر خو پسرَ اوسه کوده باغبانأنٚ ورجأ و خو اَمرأ بوگفته کی ‹حتماً می پسرٚ حورمتَ دأریدی.› Viz kapitolaGilaki New Testament37 آخرپٚسی خو پٚسرَ اوسه کوده، اَ خیأل اَمرأ کی اونَ حورمٚت نٚهٚده. Viz kapitolaکتاب مقدس به زبان گیلکی - گویش رشت و غرب گیلان37 آخربسر خو پسرَ باغبانانِ ورجه روانه کود و خو مرا بگفت: “دِه می پسرِ احترامَ خوائید داشتن.“ Viz kapitola |