4 हे तीतुस, आपां दोनूं एक ई प्रभु, यीसू पर बिस्वास करण आळा हां। ईंखातर तूं मनै आपगै सागी बेटै बरगो लागै। पिता परमेसर अर आपणै मुकतीदाता यीसू मसी गै कानी ऊं तेरै पर किरपा होवै अर सांती मिलती रेवै।